“Sizinle yolumun kesişmesine öyle sevindim ki; sanki omuzumu sıvazlayan bir el var ”ben buradayım” diyor. Açlık krizlerim geçti. Öğleden sonrayı yönetmeyi öğrenmeye başladım. Artık akşam öğününü yavaş yavaş kaldırıyorum. Sanki midem küçüldü, yüzüm, boynum incelmeye başladı. Her hafiflediğimde rüzgar estiriyorum gibi geliyor 🙂 Bana zayıfladığımı söyleyenler oluyor. İnsanların yanına gitmekten mutlu oluyorum.